ประเด็นร้อน (Hot Topics)

บราซิลเข้าสู่ปี 2026 ที่จะมีการเลือกตั้งประธานาธิบดีในเดือนตุลาคมซึ่งจะเป็นตัวกําหนดว่าประธานาธิบดี Luiz Inácio Lula da Silva วัย 80 ปีจะคว้าวาระที่สี่ไม่ติดต่อกันได้หรือไม่ ประกอบกับความสัมพันธ์ ระหว่างสหรัฐฯ และบราซิลคงตัวจากวิกฤตจนถึงปี 2025 ภาษี 50% ของโดนัลด์ทรัมป์ในเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาได้มีการยกเว้นสำหรับสินค้ากาแฟ เนื้อวัว น้ำส้ม อาซาอี และมันสําปะหลัง ในเดือนพฤศจิกายน 2025 ช่วยบรรเทาได้&nbsp;700 ล้านดอลลาร์ อัตราภาษีถัวเฉลี่ยของบราซิลลดลงจาก 50% เหลือประมาณ 29% มิติทางภูมิรัฐศาสตร์ซึ่งมองว่าบราซิลกลายเป็นทางเลือกแทนการครอบงําของจีนในหมวดแร่ธาตุที่สําคัญ ผ่านโครงการแร่หายากแบบบูรณาการอาจเป็นการเปลี่ยนแปลงระยะยาวที่สําคัญที่สุดในการวางตําแหน่งเชิงกลยุทธ์ปี 2026 เศรษฐกิจชะลอตัวลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากการคุมเข้มทางการเงินหลังจากเติบโต 3.4% ในปี 2024 ก่อนที่จะชะลอตัวลงเหลือประมาณ 1.8% ในปี 2026 (ตั้งแต่ 1.5% ถึง 2.2%) GDP ไตรมาสที่สามของปี 2025 เติบโตเพียง 0.1% เมื่อเทียบกับไตรมาสก่อนหน้า อัตราดอกเบี้ยมาตรฐาน 15% (Selic) ของธนาคารกลาง ซึ่งเป็นระดับสูงสุดในรอบเกือบ 20 ปีตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ได้ผลักดันให้วัฏจักรนี้ชะลอตัวลง อัตราเงินเฟ้อลดลงจาก 5.5% ในเดือนเมษายนเป็น 4.5% ภายในเดือนพฤศจิกายน โดยกลับสู่ระดับเป้าหมาย แม้ว่าอัตราเงินเฟ้อด้านบริการยังคงอยู่ในระดับสูงที่ 6.2% ซึ่งสะท้อนถึงอัตราการ ว่างงานที่ต่ำเป็นประวัติการณ์ 5.4% แต่ยังคงสามารถจัดการได้ด้วยการลงทุน FDI เป็นประวัติการณ์ที่ 74.2 พันล้านดอลลาร์ในเดือนมกราคม-ตุลาคม ซึ่งชดเชยการขาดดุลบัญชีเดินสะพัด 62 พันล้านดอลลาร์ (3.51% ของ GDP) อย่างเต็มที่ เงินเรียลแข็งค่าขึ้นเป็น 5.40 เรียลบราซิล/ดอลลาร์สหรัฐ โดยได้รับแรงหนุนจากอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงสองหลัก ซึ่งสร้างสถานะการเทรดที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาค แม้ว่านักวิเคราะห์คาดว่าค่าเงินจะค่อยๆ อ่อนค่าลงเป็น 5.50-5.60 จนถึงปี 2569 เศรษฐกิจที่แท้จริงนําเสนอความขัดแย้ง: การเกษตรเฟื่องฟู (GDP ฟาร์มไตรมาสที่ 2 +10.1% เมื่อเทียบเป็นรายปี) แต่ต้องเผชิญกับแรงกดดันในการแข่งขันที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากจีนระงับการตอบโต้ภาษีของสหรัฐฯ หลังจากการเจรจาระหว่างทรัมป์และประธานาธิบดีสีจิ้นผิง ภาคการผลิตหดตัวลงอย่างรวดเร็ว (PMI เดือนกันยายน 46.5) ภายใต้ภาษีศุลกากรของสหรัฐฯ และการแข่งขันนําเข้ารถยนต์ของจีน (+51.2% เมื่อเทียบเป็นรายปีเป็น 123,482 คัน)การค้าของบราซิลถูกครอบงําโดยพันธมิตรหลักสี่ราย จีนคิดเป็น 28-30% ของการส่งออกและ 22-25% ของการนําเข้า ซึ่งสร้างการเกินดุลการค้า 30.8 พันล้านดอลลาร์ ได้รับแรงหนุนจากความต้องการสินค้าโภคภัณฑ์ สําหรับถั่วเหลือง แร่เหล็ก และน้ำมันดิบ ซึ่งเป็นความสัมพันธ์ที่เสริมด้วยบทบาทผู้นําของทั้งสองประเทศในกลุ่ม BRICS ซึ่งบราซิลดํารงตําแหน่งประธานหมุนเวียนในปีนี้&nbsp;สหภาพยุโรปซึ่งบราซิลตั้งเป้าที่จะสรุปข้อตกลงการค้าเสรีโดยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มการค้า Mercosur รวมกันเป็นคู่ค้ารายใหญ่อันดับสองของบราซิลที่ประมาณ 16% ของการค้าทั้งหมด (113.67 พันล้านดอลลาร์ในการค้าสองฝ่าย) โดยกลุ่มนี้ทําหน้าที่เป็นผู้ซื้อสินค้าเกษตรรายใหญ่ที่สุดของบราซิล (38% ของการส่งออกไปยังสหภาพยุโรป) ควบคู่ไปกับการขนส่งน้ำมันที่สําคัญ (26%) สหรัฐอเมริกาคิดเป็น 11% ของการส่งออกและ 15-19% ของการนําเข้า แม้ว่าบราซิลขาดดุลเนื่องจากนําเข้าเครื่องจักรและเทคโนโลยี มากกว่าการส่งออกปิโตรเลียมและการผลิตอาร์เจนตินาคิดเป็น 5% ของทั้งการส่งออกและนําเข้า กระจุกตัวอยู่ที่การค้ายานยนต์ แม้ว่าการซื้อจะลดลง 17.6% ในปี 2024 ท่ามกลางวิกฤตเศรษฐกิจของอาร์เจนตินาภาคแร่ธาตุที่สําคัญของบราซิลกลายเป็นโอกาสทางยุทธศาสตร์ที่แท้จริง โครงการแร่หายากใหม่ สามโครงการรวมการแปรรูปในประเทศแทนที่จะเป็นเพียงการสกัดแร่สําหรับโรงกลั่นของจีน MagBras ตั้งเป้าที่จะผลิตซุปเปอร์แม่เหล็กทั้งหมดภายในบราซิลภายในปี 2026 &nbsp;การขยายตัวของน้ำมันและก๊าซยังคงดําเนินต่อไปโดยมีการผลิตในประเทศสูงเป็นประวัติการณ์ 5.255 ล้านบาร์เรล/วัน (กําไรของบริษัทน้ำมันของรัฐ Petrobras ขยายตัวขึ้นเป็น 4.7 พันล้านดอลลาร์&nbsp;ซึ่งนักวิเคราะห์ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าต้องมีการปรับ GDP 3 เปอร์เซ็นต์ จะส่งผลกระทบต่อการใช้จ่าย ทางสังคมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ สร้างความท้าทายทางเศรษฐกิจการเมืองที่กําหนดวิถีปี 2027-2028 ของบราซิล&nbsp;&nbsp;ความเห็นและข้อเสนอแนะขณะนี้เศรษฐกิจบราซิลในปี&nbsp;2026 ถือว่ายังเติบโตแบบค่อนข้างช้า แต่การค้าระหว่างประเทศของบราซิลยังมีบทบาทสำคัญโดยมีการคาดการณ์ GDP โตประมาณ&nbsp;1.5 ถึง&nbsp;1.8 เปอร์เซ็นต์ และอัตราเงินเฟ้ออยู่ที่ราว&nbsp;4 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ดอกเบี้ยยังสูงประมาณ&nbsp;15 เปอร์เซ็นต์ และอาจมีการปรับลดดอกเบี้ยในช่วงเดือนมีนาคม 2569 เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจเล็กน้อย บราซิลกำลังเดินหน้าแบบระมัดระวังแต่ยังมีแรงขับเคลื่อนบางส่วน ทั้งนี้บราซิลยังได้โอกาสทางการค้าจากการส่งออกสินค้าเกษตรจำพวกถั่วเหลืองที่ส่งออกสู่จีนและยังคงมุ่งการส่งออกมากกว่าการนำเข้าสร้างความแข็งแกร่งของรายได้เข้าประเทศ สำหรับภาคอุตสาหกรรม ปี 2026 อุตสาหกรรมยานยนต์ของบราซิลกำลังมีการเติบโตเล็กน้อย โดยคาดว่าจะผลิตรถยนต์ประมาณ 2.74 ล้านคัน ซึ่งเติบโตจากปีก่อนหน้าเล็กน้อย ส่วนรถยนต์ไฟฟ้าก็กำลังมาแรงมาก และมีบริษัทจากจีนหลายเจ้าเข้ามาลงทุนตั้งโรงงานเพิ่ม นอกจากนี้ยังมีการลงทุนจากผู้ผลิตรายใหญ่เพื่อผลิตรถไฮบริดและรถไฟฟ้าในประเทศมากขึ้นด้ว อย่างไรก็ดีบราซิลมีความท้าทายดัชนีความเชื่อมั่นและความเติบโตทางเศรษฐกิจยังต่ำ ตลอดจนความเชื่อมั่นของภาคอุตสาหกรรมยังอยู่ในภาวะหดตัว ทำให้ผู้นำเข้ายังชะลอตัวในการพิจารณานำเข้าสินค้าเพิ่มเติม แต่ยังสนใจสินค้าอาหาร เครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร และชิ้นส่วนยานยนต์จากไทย ในขณะที่ราคาสินค้าไทยจะต้องแข่งขันกับสินค้าจากจีนเพื่อเพิ่มส่วนแบ่งตลาดในภาวะเศรษฐกิจการค้าของบราซิลที่ชะลอตัวและยังไม่ชัดเจนในช่วงปีนี้ที่จะมีการเลือกตั้งต่อไป&nbsp;&nbsp;

บราซิล (Brazil)

thumbnail_เศรษฐกิจบราซิล.jpg

เศรษฐกิจบราซิล.jpg

สคต. ณ นครเซาเปาโล (บราซิล) (TTC, São Paulo (Brazil))

แนวโน้มบราซิล 2026 คาดการณ์ล่วงหน้าสําหรับตลาดเกิดใหม่ที่สําคัญที่ทางแยกทางการเมือง

ออสเตรเลียกำลังอยู่ระหว่างการประเมินโครงการก่อสร้างเส้นทางรถไฟความเร็วสูง (High-speed train line) เส้นทางเชื่อมต่อระหว่าง&nbsp;Sydney&nbsp;และ&nbsp;Newcastle เป็นหนึ่งในแผนธุรกิจสำหรับโครงการขนาดใหญ่โดยมีจุดประสงค์สำคัญของโครงการ คือ&nbsp;- การลดเวลาเดินทางระหว่าง&nbsp;Newcastle – Central Coast – Sydney&nbsp;- ลดความแออัดของถนนและรถไฟในเขตชานเมือง- กระจายการพัฒนาเศรษฐกิจไปสู่ภูมิภาค (เช่น&nbsp;Newcastle, Central Coast) และเป็นการวางฐานสำหรับการต่อขยายไป&nbsp;Canberra, Brisbane, Melbourne&nbsp;ในระยะยาว&nbsp;คาดว่า จะเริ่มให้บริการได้ภายในปี 2580 โดยมีการจัดตั้งหน่วยงาน High Speed Rail Authority (HSRA)&nbsp;กำกับดูแลโครงการนี้โดยเฉพาะ แผนโครงการจะดำเนินการเป็นระยะ ดังนี้<ol style="padding-left:72px;"><li>โครงการก่อสร้างระยะแรก&nbsp;เส้นทางที่ได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษจะเป็นการก่อสร้างแนวเส้นทางและการเชื่อมต่อเส้นทาง Newcastle ผ่านเขต Central Coast&nbsp;</li><li>การก่อสร้างระยะ 2 คือ ขยายเส้นทางเข้าสู่&nbsp;Sydney CBD&nbsp;จะเริ่มภายในปี 2582 (เชื่อมกับเครือข่ายรถไฟในเมือง)</li><li>การก่อสร้างระยะ 3 คือ เส้นทาง&nbsp;Parramatta และท่าอากาศยาน Western Sydney Airport&nbsp;ภายในปี 2585</li></ol>แผนโดยการรถไฟแห่งชาติ เสนอให้โครงการก่อสร้างเริ่มในปี 2570 มีความยาว 191 กิโลเมตร เป็นการก่อสร้างอุโมงความยาว 115 กิโลเมตร รางรถไฟบนพื้นดินยาว 41 กิโลเมตรและ 38 กิโลเมตรเป็นสะพานและทางยกระดับเริ่มจากสถานี&nbsp;Broadmeadowใน&nbsp;Newcastle สถานี&nbsp;Lake Macquarie&nbsp;สถานี Central Coast&nbsp;สถานีในเขต&nbsp;Sydney&nbsp;CBD&nbsp;สถานี&nbsp;Parramatta และสถานีท่าอากาศยาน Western Sydney Airport และได้วิเคราะห์ประเมินอัตราส่วนต้นทุนต่อผลประโยชน์ พบว่า โครงการเส้นทางรถไฟความเร็วสูงเป็นโครงการที่คุ้มทุนและเกิดประโยชน์ในด้านการใช้ที่ดิน การยกระดับระบบโครงสร้างพื้นฐานและบริการของการรถไฟ การลดเวลาการเดินทางและการขยายตัวทางเศรษฐกิจในวงกว้าง โดยเฉพาะการก่อสร้างที่พักอาศัยที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้นประมาณ 46,000 แห่ง&nbsp;อย่างไรก็ตาม&nbsp;Infrastructure Australia ได้ประเมินความเป็นไปได้ของโครงการฯ และสนับสนุนเส้นทาง Newcastle ไปยัง&nbsp;Sydney&nbsp;CBD ซึ่งเป็นเส้นทางเครือข่ายรถไฟบริเวณแนวชายฝั่งตะวันออก แต่ยังไม่มั่นใจเกี่ยวกับความคุ้มทุนในการลงทุน เนื่องจากร้อยละ 60 ของเส้นทางรถไฟเป็นอุโมงค์ อีกทั้ง ความเร็วของรถไฟจะลดลงขณะวิ่งในอุโมงค์และมีแนวโน้มที่พลเมืองเพียงร้อยละ 5 จะเปลี่ยนจากการใช้รถยนต์ส่วนบุคคลมาใช้บริการรถไฟความเร็วสูง เมื่อเทียบกับความเสี่ยงต่อการเพิ่มขึ้นของราคาที่พักอาศัยซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อนักลงทุนมากกว่า การเสนอของบประมาณโครงการก่อสร้างรถไฟความเร็วสูงจึงมีความท้าทายสูงในด้านผลประโยชน์ในเชิงปฏิบัติ &nbsp;ในช่วงปลายปี 2568 หน่วยงาน HSRA ได้จัดทำแผนธุรกิจเสร็จสิ้นและกำลังอยู่ระหว่างการเสนอขอรับเงินทุนจากรัฐบาลกลางสำหรับดำเนินการตามแผนระยะ 1 และ 2 ซึ่งนาย&nbsp;Anthony Albanese นายกรัฐมนตรีสัญญาไว้ในช่วงการเลือกตั้ง ปี 2565 แต่โครงการฯจะเริ่มดำเนินการหลังการเลือกตั้งครั้งต่อไป (อาจไม่ได้รับเลือกเป็นรัฐบาล) อาจมีผลต่อการเริ่มโครงการก่อสร้างล่าช้า คาดว่า โครงการก่อสร้างระยะแรกอาจได้รับเงินสนับสนุนจาก&nbsp;Infrastructure Australia........................................................................................สำนักงานส่งเสริมการค้าใในต่างประเทศ ณ นครซิดนีย์&nbsp;ที่มา:&nbsp;www.hsra.gov.au/newcastle-to-sydney&nbsp;&nbsp;&nbsp;

ออสเตรเลีย (Australia)

medium_High speed rail.jpg

small_High speed rail.jpg

thumbnail_High speed rail.jpg

High speed rail.jpg

สคต. ณ นครซิดนีย์ (ออสเตรเลีย) (TTC, Sydney (Australia))

ออสเตรเลียวางแผนสร้างรถไฟความเร็วสูง...ขยายเศรษฐกิจสู่พื้นที่รอบนอก

อินเดีย (India)

Weekly News Page 26 - 30  Jan 2026.pdf

medium_26-30.jpg

small_26-30.jpg

thumbnail_26-30.jpg

26-30.jpg

สคต. ณ เมืองเจนไน (อินเดีย) (TTC, Chennai (India))

สถานการณ์ไวรัสนิปาห์ในอินเดีย (2025–2026)

สำนักขนส่งและโลจิสติกส์ได้เปิดตัวระบบบริหารจัดการท่าเรือ (Port Community System: PCS)&nbsp;ซึ่งเป็นโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่พัฒนาขึ้นโดยรัฐบาลฮ่องกง โดยได้รับการสนับสนุนงบประมาณมากกว่า&nbsp;200&nbsp;ล้านดอลลาร์ฮ่องกง ระบบดังกล่าวมีฟังก์ชั่นการใช้งานแบบจุดเดียวเบ็ดเสร็จสำหรับการยื่นคำร้องด้านการค้ากับหน่วยงานต่างๆหลายหน่วยงานในที่เดียว พร้อมรองรับการติดตามสินค้าระบบเรียลไทม์ และเชื่อมโยงเครือข่ายการขนส่งทางทะเล ทางบก และทางอากาศเข้าด้วยกันนอกจากนี้&nbsp;PCS&nbsp;ยังให้บริการอิเล็กทรอนิกส์เสริมมูลค่า เช่น ฟังก์ชั่น “ข้อมูลเดียว ยื่นหลายคำร้อง” เพื่ออำนวยความสะดวกแก่บริษัทโลจิสติกส์และการค้าภายในประเทศในพิธีเปิดตัว รัฐบาลฮ่องกงได้ลงนามบันทึกความเข้าใจสามฝ่ายร่วมกับศูนย์วิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีโลจิสติกส์และซัพพลายเชน (LSCM) และบริษัทสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ในท้องถิ่น&nbsp;FUNDel เพื่อส่งเสริมการเชื่อมโยงข้อมูลระหว่าง&nbsp;PCS&nbsp;กับแพลตฟอร์มของภาคอุตสาหกรรมความร่วมมือดังกล่าวยังครอบคลุมถึงการศึกษาการใช้ข้อมูลด้านการเคลื่อนย้ายสินค้าที่เชื่อถือได้จากระบบ PCS เพื่อสนับสนุนการประเมินคำขอสินเชื่อทางการค้าของสถาบันการเงินที่ยื่นโดยธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในภาคโลจิสติกส์อีกด้วย&nbsp;&nbsp;ความคิดเห็นของสำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ เมืองฮ่องกงการเปิดตัวระบบ&nbsp;Port Community System (PCS)&nbsp;ของรัฐบาลฮ่องกง ถือเป็นพัฒนาการสำคัญที่ช่วยยกระดับโครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์ของฮ่องกงให้มีความทันสมัย โปร่งใส และเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างหน่วยงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งมีประโยชน์โดยตรงต่อผู้ประกอบการไทย ทีใช้ฮ่องกงเป็นศูนย์กลางการกระจายสินค้า การค้าระหว่างประเทศ หรือเป็นจุดเชื่อมต่อไปยังจีนแผ่นดินใหญ่และตลาดโลกประโยชน์ที่ผู้ประกอบการไทยจะได้รับ คือการลดขั้นตอนเอกสารและเวลาในการดำเนินพิธีการศุลกากร มีความโปร่งใสในการดำเนินธุรกิจและความแม่นยำในการติดตามสินค้ามากขึ้น ระบบติดตามสินค้าระบบเรียลไทม์นี้จะช่วยให้ผู้ส่งออกไทยสามารถตรวจสอบสถานะสินค้าได้ตลอดเส้นทาง ทั้งทางเรือ ทางบก และทางอากาศ ทำให้วางแผนการขนส่งและการกระจายสินค้าได้แม่นยำขึ้น ทั้งยังเพิ่มประสิทธิภาพการเชื่อมโยงห่วงโซ่อุปทานในภูมิภาค&nbsp;PCS&nbsp;ช่วยให้ข้อมูลระหว่างผู้ให้บริการโลจิสติกส์ ผู้ประกอบการ และหน่วยงานรัฐเชื่อมต่อกันได้ดี ส่งผลให้การขนส่งระหว่างไทย–ฮ่องกง–จีนตอนใต้มีความคล่องตัวมากขึ้น ซึ่งจะช่วยเสริมความเชื่อมั่นด้านข้อมูลสำหรับการขอสินเชื่อการค้า นอกจากนั้นการที่รัฐบาลฮ่องกงร่วมมือกับสถาบันวิจัยและสตาร์ทอัพเพื่อใช้ข้อมูล&nbsp;PCS&nbsp;ในการประเมินสินเชื่อ จะช่วยให้&nbsp;SMEs&nbsp;ไทยที่ใช้ฮ่องกงเป็นฐานโลจิสติกส์มีโอกาสเข้าถึงแหล่งเงินทุนได้ง่ายขึ้นสำหรับผู้ประกอบการไทยที่ใช้ฮ่องกงเป็นจุดผ่านสินค้า ควรทำความเข้าใจวิธีใช้งานระบบ&nbsp;PCS&nbsp;เพื่อใช้ประโยชน์จากการยื่นเอกสารแบบจุดเดียวและการติดตามสินค้าแบบเรียลไทม์ ทำการประสานงานกับคู่ค้าหรือผู้ให้บริการโลจิสติกส์ในฮ่องกงสอบถามผู้ให้บริการโลจิสติกส์ (freight forwarders / carriers)&nbsp;ว่าได้เชื่อมต่อระบบ&nbsp;PCS&nbsp;แล้วหรือไม่ เพื่อให้ข้อมูลการขนส่งของท่านสามารถไหลผ่านระบบได้อย่างครบถ้วนข้อมูลการเคลื่อนย้ายสินค้าที่แม่นยำจาก PCSช่วยให้ผู้ประกอบการไทยสามารถวางแผนสต็อกสินค้าได้ดีขึ้น อันจะช่วยลดต้นทุนการรอสินค้าและปรับรอบการผลิตให้สอดคล้องกับการ ด้วยระบบดิจิทัลที่โปร่งใสและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ทั้งนี้ฮ่องกงยังคงเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์ที่เหมาะสำหรับผู้ส่งออกไทยที่ต้องการเข้าตลาดจีน และผู้ประกอบการไทยที่ต้องการกระจายสินค้าไปยังหลายๆประเทศโดยใช้ฮ่องกงเป็นศูนย์กลางกระจายสินค้า&nbsp;

จีน (China)

ข่าว 29 มกราคม 2569.pdf

small_deee.png

thumbnail_deee.png

deee.png

สคต. ณ เมืองฮ่องกง (จีน) (TCC, Hong Kong (China))

รัฐบาลฮ่องกงเปิดตัวระบบท่าเรือมูลค่า 200 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง สำหรับการติดตามสินค้าระบบเรียลไทม์ 

&nbsp;&nbsp;&nbsp; กระทรวงเกษตรฟิลิปปินส์ (Department of Agriculture: DA) เปิดเผยว่า โรงสีข้าวให้คำมั่นที่จะปรับเพิ่มราคารับซื้อข้าวเปลือกทั้งที่มีความชื้นสูงและแห้ง ขณะเดียวกัน ผู้นำเข้าข้าวตกลงที่จะนำเข้าข้าวล็อตแรกปริมาณ 300,000 ตัน ให้แล้วเสร็จภายในสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ ก่อนเข้าสู่ฤดูเก็บเกี่ยวสูงสุด &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;นาย Arnel V. De Mesa ผู้ช่วยปลัดกระทรวงเกษตร (DA) แถลงว่า การให้คำมั่นดังกล่าวเป็นผลจากการหารือระหว่างกระทรวงเกษตรกับผู้ประกอบการโรงสีข้าวและผู้นำเข้า ในช่วงการเริ่มต้นเก็บเกี่ยวข้าวฤดูแล้ง (dry-season harvest) ที่เร็วกว่าปกติ โรงสีข้าวตกลงที่จะรับซื้อข้าวเปลือกในราคาขั้นต่ำ 17 เปโซต่อกิโลกรัม สำหรับข้าวเปลือกที่มีความชื้นสูง และ 21 เปโซต่อกิโลกรัม สำหรับข้าวเปลือกแห้ง โดยเฉพาะแหล่งปลูกข้าวหลักในภูมิภาคลูซอนตอนเหนือและลูซอนตอนกลาง คาดว่าจะสามารถคงราคานี้ไว้ได้จนสิ้นสุดฤดูเก็บเกี่ยวในเดือนเมษายน ทั้งนี้ การปรับเพิ่มราคารับซื้อข้าวเปลือก ณ ไร่นาดังกล่าว คาดว่าจะช่วยสนับสนุนเกษตรกรอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากราคาข้าวเปลือกได้ปรับลดลงอย่างต่อเนื่องตลอดปีที่ผ่านมา ข้อมูลเบื้องต้นจากสำนักงานสถิติแห่งชาติฟิลิปปินส์ (Philippine Statistics Authority: PSA) ระบุว่า ราคาเฉลี่ยข้าวเปลือกแห้ง ณ ไร่นา ทั่วประเทศในปี 2568 อยู่ที่ 17.70 เปโซต่อกิโลกรัม ลดลงร้อยละ 24.62 จากปี 2567 ที่อยู่ที่ 23.48 เปโซต่อกิโลกรัม โดยภายหลังจากการหารือกับผู้นำเข้า DA ได้กำหนดปริมาณการนำเข้าล็อตแรกประมาณ 300,000 ตัน จนถึงสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ 2569 โดยจะมีการทบทวนตามสถานการณ์ตลาด ปริมาณดังกล่าวต้องมาถึงฟิลิปปินส์ภายในสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ เพื่อไม่ให้ตรงกับช่วงฤดูเก็บเกี่ยวสูงสุดในเดือนมีนาคมและเมษายน ทั้งนี้ ตามแนวปฏิบัติของสำนักงานอุตสาหกรรมพืช (Bureau of Plant Industry: BPI) การนำเข้าข้าวที่มาถึงหลังวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2569 จะถูกส่งกลับไปยังประเทศต้นทาง โดยผู้นำเข้าจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่าย ข้อมูลจาก BPI ระบุว่า การนำเข้าข้าวระหว่างวันที่ 1–15 มกราคม 2569 มีปริมาณ 178,397 ตัน ซึ่งเป็นปริมาณมากกว่าสองเท่าของที่คาดการณ์ไว้ที่ 71,772 ตัน ดังนั้น DA จะพิจารณากำหนดมาตรการห้ามนำเข้าข้าวหรือจำกัดปริมาณการนำเข้าเพิ่มเติมเมื่อเข้าสู่ฤดูเก็บเกี่ยวสูงสุดในเดือนมีนาคม ทั้งนี้ อัตราภาษีนำเข้าข้าวยังคงอยู่ที่ร้อยละ 15 จนกว่าจะมีประกาศอย่างเป็นทางการจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และ DA จะยังไม่มีการปรับเพิ่มอัตราภาษีนำเข้าข้าวจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2569 โดยการกำหนดรายละเอียดขั้นสุดท้ายจะดำเนินการอย่างรอบคอบ เพื่อป้องกันการเก็งกำไรในตลาดโดยไม่จำเป็น ภายใต้แนวทางปฏิบัติในการดำเนินการปรับอัตรานำเข้าข้าวตามที่กำหนดไว้ในคำสั่ง Executive Order No. 105 กำหนดให้อัตราภาษีนำเข้าข้าวสำหรับเดือนมกราคมต้องประกาศภายในวันที่ 15 มกราคม 2569 โดยอ้างอิงจากราคาข้าวหักร้อยละ 5 ของเวียดนาม ในเดือนธันวาคม 2568 และจะมีผลบังคับใช้จนถึงวันที่ 15 พฤษภาคม 2569 ที่มา: หนังสือพิมพ์ Business World บทวิเคราะห์และข้อคิดเห็น •&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;กระทรวงเกษตรฟิลิปปินส์ เปิดเผยว่า โรงสีข้าวได้ให้คำมั่นปรับเพิ่มราคารับซื้อข้าวเปลือก ในราคาขั้นต่ำ 17 เปโซต่อกิโลกรัม สำหรับข้าวเปลือกที่ความชื้นสูง และ 21 เปโซต่อกิโลกรัม สำหรับข้าวเปลือกแห้ง โดยเฉพาะในภูมิภาคลูซอนตอนเหนือและตอนกลาง เพื่อสนับสนุนเกษตรกรในช่วงการเก็บเกี่ยวข้าวฤดูแล้งที่เริ่มเร็วกว่าปกติ ขณะเดียวกัน ผู้นำเข้าข้าวตกลงนำเข้าล็อตแรกปริมาณ 300,000 ตัน โดยกำหนดให้นำเข้ามาภายในสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ เพื่อไม่ให้ตรงกับช่วงฤดูเก็บเกี่ยวสูงสุด โดยการนำเข้าข้าวที่มาถึงภายหลังจะถูกส่งกลับไปยังประเทศต้นทาง โดยผู้นำเข้าจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่าย ตามแนวปฏิบัติของ BPI ซึ่งข้อมูลเบื้องต้นระบุว่าการนำเข้าช่วงระหว่าง 1 – 15 มกราคม 2569 มีปริมาณ 178,397 ตัน ซึ่งสูงกว่าที่คาดการณ์ไว้สองเท่า จึงมีความจำเป็นที่ DA จะพิจารณากำหนดมาตรการห้ามนำเข้าข้าวหรือจำกัดปริมาณการนำเข้าเพิ่มเติมเมื่อเข้าสู่ฤดูเก็บเกี่ยวสูงสุดในเดือนมีนาคม ทั้งนี้ อัตราภาษีนำเข้าข้าวยังคงอยู่ที่ร้อยละ 15 ภายใต้กรอบ Executive Order No. 105 เพื่อป้องกันการเก็งกำไรและรักษาเสถียรภาพตลาด สำหรับผู้ประกอบการไทย การปรับเพิ่มราคารับซื้อข้าวเปลือกของโรงสีและการกำหนดปริมาณการนำเข้าข้าว อาจมีผลต่อการแข่งขันด้านราคาข้าวและต้นทุนการผลิต เนื่องจากราคาข้าวเปลือกที่ปรับขึ้นอาจเพิ่มต้นทุนวัตถุดิบให้กับโรงสีและผู้ส่งออก ดังนั้น ผู้ประกอบการไทยจึงจำเป็นต้องปรับกลยุทธ์การจัดซื้อและการบริหารสต็อก รวมถึงเฝ้าติดตามมาตรการควบคุมการนำเข้าและอัตราภาษี เพื่อป้องกันความเสี่ยงด้านราคาและรักษาเสถียรภาพทางธุรกิจในระยะต่อไป ทั้งนี้ ในปี 2567 ฟิลิปปินส์นำเข้าข้าวรวม 4.77 ล้านตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 32.10 จากปีก่อน โดยนำเข้าจากเวียดนามเป็นอันดับ 1 ปริมาณ 3.55 ล้านตัน คิดเป็นร้อยละ 74.42 ของการนำเข้าข้าวทั้งหมด รองลงมาได้แก่ ไทย ปริมาณ 6.42 แสนตัน (ร้อยละ 13.46) และปากีสถาน ปริมาณ 3.09 แสนตัน (ร้อยละ 6.49) สำหรับในปี 2568 (เดือนมกราคม – ตุลาคม) ฟิลิปปินส์นำเข้าข้าวรวม 3.42 ล้านตัน ลดลงร้อยละ 12.17 จากช่วงเวลาเดียวกันปีก่อน ที่มีปริมาณการนำเข้า 3.89 ล้านตัน โดยนำเข้าจากเวียดนามเป็นอันดับ 1 ปริมาณ 2.92 ล้านตัน คิดเป็นร้อยละ 85.41 ของการนำเข้าข้าวทั้งหมด รองลงมาได้แก่ ไทย ปริมาณ 1.98 แสนตัน (ร้อยละ 5.80) และเมียนมา ปริมาณ 1.21 แสนตัน (ร้อยละ 3.54) ตามลำดับ ---------------------------------------------------------------------- &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ กรุงมะนิลา &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;มกราคม 2569 &nbsp;

ฟิลิปปินส์ (Philippines)

กระทรวงเกษตรฟิลิปปินส์เผยโรงสีปรับเพิ่มราคารับซื้อข้าวเปลือก RV.pdf

thumbnail_DA.png

DA.png

สคต. ณ กรุงมะนิลา (ฟิลิปปินส์) (TTC, Manila (Philippines))

กระทรวงเกษตรฟิลิปปินส์เผยโรงสีปรับเพิ่มราคารับซื้อข้าวเปลือก

คณะกรรมการนโยบายธุรกิจการเกษตรที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลกลางได้แนะนำให้ปิดช่องทางการนำเข้าข้าวในปัจจุบันอย่างเป็นทางการ โดยอ้างถึงอัตราเงินเฟ้อด้านอาหารที่ลดลงและหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าข้าวส่วนเกินของไนจีเรียส่วนใหญ่เกิดจากการนำเข้าในปริมาณมากมากกว่ากำลังการผลิตภายในประเทศภายหลังจากมีการเปิดเผยข้อมูลว่าในปี 2025 ชาวไนจีเรียใช้เงินกว่า&nbsp;1 ล้านล้านไนราในการนำเข้าข้าวประมาณ&nbsp;2.4 ล้านตัน ตามราคาอ้างอิงระดับโลกที่เผยแพร่โดย S&amp;P Global Platts โดยการนำเข้าข้าวดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงการไหลออกของเงินตราต่างประเทศจำนวนมาก และแม้ว่าตัวเลขดังกล่าวจะเป็นเพียงการประมาณการเบื้องต้นและไม่ใช่ต้นทุนการนำเข้าที่แท้จริงก็ตาม แต่เมื่อพิจารณาจากข้อมูล มีการประมาณการได้ว่าหากนำเข้าข้าวสารหัก&nbsp;5 เปอร์เซ็นต์ จำนวน&nbsp;2.4 ล้านตัน ตามราคาประเมินของไทยที่ประมาณ&nbsp;370 ดอลลาร์สหรัฐต่อตัน จะมีมูลค่าประมาณ&nbsp;888 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเทียบเท่ากับประมาณ&nbsp;1.26 ล้านล้านไนรา ตามอัตราแลกเปลี่ยน&nbsp;NFEM ของธนาคารกลางไนจีเรียที่&nbsp;1,418.95 ไนราต่อดอลลาร์สหรัฐ ณ วันที่&nbsp;26 มกราคม และเมื่อเปรียบเทียบข้อมูลจาก Platts พบว่า ข้าวสารหัก&nbsp;5 เปอร์เซ็นต์จากอินเดียมีราคาถูกกว่าที่ประมาณ 347 ดอลลาร์สหรัฐต่อตัน ซึ่งเป็นตัวเลือกที่มีราคาต่ำที่สุดในบรรดาผู้ส่งออกรายใหญ่ของเอเชีย ดังนั้น ข้าวสารจำนวน&nbsp;2.4 ล้านตัน จะมีมูลค่าประมาณ&nbsp;832.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือเทียบเท่ากับประมาณ&nbsp;1.18 ล้านล้านไนรา ตามอัตราแลกเปลี่ยนในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม การคำนวณเหล่านี้อิงตามราคาสินค้าที่ส่งมอบถึงท่าเรือ (free-on-board) และอัตรา&nbsp;NFEM อย่างเป็นทางการเท่านั้น และมีจุดประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเชิงบริบท ไม่ใช่ค่าธุรกรรมจริง สำหรับข้าว&nbsp;2.4 ล้านเมตริกตันที่นำเข้าสู่ไนจีเรียในปี&nbsp;2025ด้วยปริมาณข้าวที่นำเข้าประมาณ 2.4 ล้านเมตริกตันข้างต้น ในแถลงการณ์ของการประชุมรอบที่สองของกลไกนโยบายธุรกิจการเกษตรแห่งชาติ ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงอาบูจาในเดือนธันวาคม&nbsp;2025 คณะกรรมการจึงแนะนำว่ารัฐบาลกลางควรปิดช่องทางการนำเข้าข้าวในปัจจุบันอย่างเป็นทางการ เนื่องจากอัตราเงินเฟ้อด้านอาหารลดลงต่ำกว่า&nbsp;14 เปอร์เซ็นต์แล้ว อย่างไรก็ตาม กลไกนโยบายธุรกิจการเกษตรแห่งชาติที่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม 2025 ในฐานะกรอบการทำงานที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูลเพื่อประสานงานนโยบายด้านอาหารและการเกษตรของไนจีเรีย ซึ่งกลไกนี้ได้รับการประสานงานโดยหน่วยประสานงานระบบอาหารของประธานาธิบดี ภายใต้สำนักประธานาธิบดี คณะกรรมการนโยบายประกอบด้วยกระทรวงและหน่วยงานของรัฐบาลกลาง รัฐบาลของรัฐ และพันธมิตรด้านการพัฒนาที่เกี่ยวข้องกับการเกษตรและระบบอาหารซึ่งในแถลงการณ์ที่ประชุมได้ทบทวนดุลอาหารตามฤดูกาลของไนจีเรีย และเห็นชอบกับมาตรการเชิงนโยบายเพื่อนำเสนอต่อสภาแห่งชาติว่าด้วยการเกษตรและความมั่นคงทางอาหาร และส่งต่อไปยังสภาเศรษฐกิจแห่งชาติและคณะรัฐมนตรีกลาง โดยข้อมูลที่นำเสนอในการประชุมแสดงให้เห็นว่าไนจีเรียมีดุลอาหารที่เป็นบวกในเชิงเทคนิคสำหรับพืชผลหลักๆ ณ เดือนธันวาคม&nbsp;2025 อย่างไรก็ตาม แถลงการณ์ระบุว่าความมั่นคงด้านอุปทานข้าวและข้าวสาลียังคงพึ่งพาการนำเข้าเป็นหลัก แสดงให้เห็นถึงความเปราะบางเชิงโครงสร้างในระบบการผลิตภายในประเทศ จากข้อมูลดุลอาหารแห่งชาติได้ประมาณการไว้ว่าในปี 2025 ไนจีเรียผลิตข้าวได้&nbsp;6.07 ล้านเมตริกตัน ในขณะที่นำเข้า&nbsp;2.4 ล้านเมตริกตัน เมื่อไม่มีข้าวสำรองและไม่มีการส่งออก ปริมาณข้าวทั้งหมดจึงอยู่ที่&nbsp;8.66 ล้านเมตริกตัน ส่งผลให้มีข้าวส่วนเกินประมาณ&nbsp;1.1 ล้านเมตริกตัน เกิดอุปทานข้าวเกินความต้องการในเดือนธันวาคม&nbsp;2025 เป็นข้อสังเกตว่าข้าวส่วนเกินส่วนใหญ่เกิดจากการนำเข้าในระดับสูงเป็นประวัติการณ์มากกว่าการปรับปรุงกำลังการผลิตภายในประเทศ ซึ่งทำให้ข้าวแตกต่างจากพืชผลหลักอื่นๆ ที่มีดุลเป็นบวกแต่ยังคงเผชิญกับช่องว่างด้านอุปทานที่คาดการณ์ไว้เนื่องจากข้อจำกัดในการผลิต ในขณะที่ ได้คาดการณ์ว่าจะมีช่องว่างด้านอุปทานประมาณ&nbsp;3 ล้านตันในข้าวโพด&nbsp;600,000 ตันในถั่วเหลือง&nbsp;400,000 ตันในข้าวฟ่าง และ&nbsp;1 ล้านตันในข้าวสาลีด้วยเหตุนี้ ภายใต้กลไกการนำเข้าของกรอบการทำงานสี่เสาหลัก คณะกรรมการจึงแนะนำให้ปิดช่องทางการนำเข้าข้าวในปัจจุบันอย่างเป็นทางการ เนื่องจากพลวัตของเงินเฟ้อที่เปลี่ยนแปลงไป นอกจากนี้ยังเห็นพ้องกันว่าการเปิดใช้งานกลไกการนำเข้าในอนาคตควรสอดคล้องกับกลไกการรักษาเสถียรภาพราคาเพื่อปกป้องผู้ผลิตในประเทศ นอกเหนือจากตัวเลขดุลบัญชีโดยรวมแล้ว แถลงการณ์ฉบับนี้ยังอ้างอิงจากผลการสำรวจภาคสนามใน&nbsp;13 รัฐนำร่อง ครอบคลุมเกษตรกรทั้งหมด&nbsp;33,507 ราย โดยรวมถึงการสำรวจประสิทธิภาพหลังการเก็บเกี่ยวในฤดูฝน และการสำรวจความตั้งใจของเกษตรกรในฤดูแล้งสำหรับรอบปี&nbsp;2025/2026 พบว่า เกษตรกรผู้ปลูกข้าว เช่นเดียวกับเกษตรกรผู้ปลูกข้าวโพด ประสบปัญหาด้านผลกำไรลดลงหลังจากการเปิดช่องทางการนำเข้า ในขณะที่ต้นทุนการผลิตคงที่หรือเพิ่มขึ้นเนื่องจากค่าปุ๋ย พลังงาน และการชลประทานที่สูงขึ้น ราคาผลผลิตกลับลดลงอย่างมาก ส่งผลให้ผู้ผลิตหลายรายมีอัตรากำไรขั้นต้นติดลบข้อมูลเพิ่มเติมและความเห็นของสำนักงานฯ จากสถิติการส่งออกสินค้า 15 อันดับแรกของไทยมายังไนจีเรียเดือนตั้งแต่เดือนมกราคม&nbsp;– ธันวาคม&nbsp;2568 พบว่าไทยมีการส่งออกสินค้าข้าวเป็นอันดับ&nbsp;1 มีมูลค่า&nbsp;40.85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งหากพิจารณาจากสถิติการส่งออกของไทย ไม่สอดคล้องกับการประเมินการนำเข้าสินค้าข้าวจากคณะกรรมการฯ อย่างไรก็ตาม มาตรการเกี่ยวกับการนำเข้าข้าวของไนจีเรียมักมีการการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และไม่แจ้งให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทราบล่วงหน้า ดังนั้น ผู้ประกอบการจะต้องติดตามสถานการณ์ และมาตรการต่างๆ อย่างใกล้ชิด&nbsp;เครดิตภาพและที่มาข่าว&nbsp;https://punchng.com/ประมวลโดย สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ กรุงอาบูจามกราคม 2569

ไนจีเรีย (Nigeria)

medium_รูปข้าว.webp

small_รูปข้าว.webp

thumbnail_รูปข้าว.webp

รูปข้าว.webp

สคต. ณ กรุงอาบูจา (ไนจีเรีย) (TTC, Abuja (Nigeria))

คณะกรรมการที่ปรึกษาประธานาธิบดีแนะนำให้ระงับการนำเข้าข้าวจำนวน 1 ล้านล้านไนรา

อุตสาหกรรมก่อสร้างของเม็กซิโกมีแนวโน้มฟื้นตัวในปี 2026 คาดการณ์เติบโตเฉลี่ยปีละ 2.6% ต่อเนื่องไปจนถึงปี 2029 โดยได้แรงขับเคลื่อนหลักจากการลงทุนของภาครัฐในโครงการก่อสร้างโรงงานพลังงานไฟฟ้า ระบบขนส่ง ประกอบกับแรงหนุนจากการก่อสร้างที่อยู่อาศัยของภาคเอกชน นับเป็นโอกาสของผู้ประกอบการไทย ส่งวัสดุก่อสร้างตอบโจทย์ดีมานด์โตบวก&nbsp; ปัจจุบันอุตสาหกรรมก่อสร้างเม็กซิโกมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 7 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) หรือประมาณ 1.3 แสนล้านเหรียญสหรัฐ สะท้อนให้เห็นว่าอุตสาหกรรมก่อสร้างเป็นภาคเศรษฐกิจที่มีบทบาทสำคัญ ทั้งนี้ อุตสาหกรรมก่อสร้างของเม็กซิโกกำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านด้านเทคโนโลยีอย่างชัดเจน โดยบริษัทส่วนใหญ่ในอุตสาหกรรมได้นำระบบดิจิทัลมาใช้กับกระบวนการทำงาน ตั้งแต่การบริหารจัดการข้อมูล ระบบทำงานอัตโนมัติ และการประเมินมาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อม เพื่อให้โครงการก่อสร้างให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ศูนย์วิจัย BBVA เผยผลศึกษาอุตสาหกรรมก่อสร้างเม็กซิโกในระหว่างปี 2026 – 2029 โดยคาดว่าอุตสาหกรรมนี้จะกลับมาฟื้นตัวและเติบโตเฉลี่ยร้อยละ 2.6 ต่อปี ในช่วงดังกล่าว โดยมีแรงขับเคลื่อนสำคัญจากการลงทุนภาครัฐด้านพลังงานและโครงสร้างพื้นฐานในระบบคมนาคม ภายใต้ Plan México ซึ่งรัฐบาลเตรียมใช้งบประมาณกว่า 1.2 ล้านล้านเปโซ หรือประมาณ 7 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ เพื่อพัฒนาโครงการถนนและระบบรางรถไฟที่มีระยะทางรวมกว่า 3,000 กิโลเมตร ภายในปี 2029 โดยหนึ่งในโครงการสำคัญ ได้แก่ เส้นทางรถไฟที่จะเชื่อมกรุงเม็กซิโก ไปยังเมืองเกเรตาโร ปาชูกา จนถึงเมืองนูเอโวลาเรโด ซึ่งจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการเดินทาง ลดต้นทุนด้านโลจิสติกส์ และสนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจในระยะยาว นอกจากนี้ การก่อสร้างในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ยังคงมีแนวโน้มเติบโตต่อเนื่อง โดยเฉพาะกลุ่มที่อยู่อาศัยที่มีอัตราการขยายตัวรายไตรมาสสูงถึง 4.9% ในช่วง 2 – 3 ปี ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นผลมาจากช่องว่างระหว่างอุปทานในตลาดและอุปสงค์หรือความต้องการที่อยู่อาศัยที่มีสูงถึง 75 ล้านยูนิต หรือคิดเป็นสัดส่วนกว่า 40% ของความต้องการที่อยู่อาศัยทั่วไป โดยผู้เชี่ยวชาญคาดว่าการปล่อยสินเชื่อเพื่อการก่อสร้างที่อยู่อาศัยของธนาคารพาณิชย์จะเป็นปัจจัยสำคัญในการกระตุ้นการเติบโตของอุตสาหกรรมนี้ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีความต้องการสูง&nbsp; โอกาสผู้ประกอบการไทย แนวโน้มการเติบโตของอุตสาหกรรมก่อสร้างในเม็กซิโก ทั้งโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ของภาครัฐ เช่น โครงการระบบรางรถไฟ โรงงานผลิตพลังงาน เป็นต้น โดยข้อมูลจากธนาคารกลางเม็กซิโก ในปี 2025 (มกราคม–พฤศจิกายน) เม็กซิโกนำเข้าสินค้าพิกัดศุลกากร 8544 (สายไฟและสายเคเบิล รวมถึงรางนำไฟฟ้า สำหรับระบบรถไฟ) มูลค่ารวม 8.75 พันล้านเหรียญสหรัฐ เพิ่มขึ้นจากช่วงเดียวกันของปีก่อนร้อยละ 19.26 โดยมีประเทศผู้ส่งออกหลัก ได้แก่ สหรัฐอเมริกา จีน และเวียดนาม ขณะที่ไทยเป็นประเทศนำเข้าอันดับที่ 6 โดยมีมูลค่า 100.72 ล้านเหรียญสหรัฐ คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 1.15 ของการนำเข้าทั้งหมด และมีอัตราการเติบโตสูงถึงร้อยละ 89.44 เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันกับปีก่อนหน้า ดังนั้น ผู้ประกอบการไทยในกลุ่มวัสดุก่อสร้าง ระบบไฟฟ้าและสายเคเบิล เทคโนโลยีระบบราง รวมถึงวิศวกรรม สามารถเข้ามารองรับโครงการก่อสร้างเหล่านี้ได้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ การขยายตัวของตลาดอสังหาริมทรัพย์ ยังเป็นโอกาสของผู้ประกอบการไทยในการจัดส่งวัสดุอุปกรณ์ อาทิ ฉนวนกันความร้อน วัสดุประหยัดพลังงาน รวมไปถึงกลุ่มกระเบื้องและสุขภัณฑ์คุณภาพดี ดีไซน์พรีเมียมจากไทย เพื่อเข้ามาตอบโจทย์ความต้องการในตลาดที่อยู่อาศัยในเม็กซิโก โดยเน้นไปที่ตลาดระดับกลาง-บน ซึ่งเน้นคุณภาพมากกว่าราคา&nbsp;&nbsp;<hr>&nbsp;สคต. ณ กรุงเม็กซิโกแหล่งที่มา-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;https://mexicobusiness.news/infrastructure/news/mexico-construction-industry-projected-grow-26-through-2029?tag=infrastructure&nbsp; &nbsp;

เม็กซิโก (Mexico)

medium_Jan 28 อุตสาหกรรมก่อสร้างเม็กซิโก.png

small_Jan 28 อุตสาหกรรมก่อสร้างเม็กซิโก.png

thumbnail_Jan 28 อุตสาหกรรมก่อสร้างเม็กซิโก.png

Jan 28 อุตสาหกรรมก่อสร้างเม็กซิโก.png

สคต. ณ กรุงเม็กซิโก (เม็กซิโก) (TTC, Mexico City (Mexico))

จับตาอุตสาหกรรมก่อสร้างเม็กซิโกปี 2026 แนวโน้มโตต่อเนื่อง โอกาสผู้ประกอบการไทย

เฉิงตู-นครเฉิงตูเพิ่มสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ เดินหน้าผลิตจรวด.pdf

small_2.png

thumbnail_2.png

2.png

สคต. ณ นครเฉิงตู (จีน) (TTC, Chengdu (China))

นครเฉิงตูเพิ่มสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ เดินหน้าผลิตจรวด

เฉิงตู-FuBiXing ส่งเสริมศักยภาพ เบื้องหลังความสำเร็จผู้ประกอบการค้าปลีก.pdf

small_1.jpg

thumbnail_1.jpg

1.jpg

FuBiXing ส่งเสริมศักยภาพ  เบื้องหลังความสำเร็จผู้ประกอบการค้าปลีก

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ปี 2569 กล่าวได้ว่า อุตสาหกรรมร้านอาหารของแคนาดายังคงเผชิญแรงกดดันจากหลายด้านต่อเนื่องจากปีก่อนหน้าตั้งแต่เงินเฟ้อ ราคาวัตถุดิบสูงขึ้น ต้นทุนค่าเช่า ประกันและค่าแรงที่เพิ่มขึ้น ทำให้ผู้บริโภคชาวแคนาดามีความจำเป็นรัดเข็มขัดค่าใช้จ่าย ส่งผลให้ร้านอาหารหลายแห่งกำลังต่อสู้เพื่อความอยู่รอด จากการสำรวจข้อมูลของมหาวิทยาลัย Dalhousie ระบุว่า เมื่อปี 2568 ได้มีร้านอาหารในแคนาดามากกว่า 7,000 แห่งปิดกิจการลง และคาดว่าในปี 2569 จะมีร้านอาหารราว&nbsp;4,000 แห่งจะปิดกิจการเพิ่มอีกซึ่งนายซิลแว็ง ชาร์เลบัวส์ ผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการวิเคราะห์อาหารและเกษตรของมหาวิทยาลัย Dalhousie กล่าวว่า ชาวแคนาดากำลังควบคุมรายจ่ายค่าอาหารมากขึ้นโดยเฉพาะการรับประทานอาหารนอกบ้าน โดยหันมาทานที่บ้านแทนเพื่อหลีกเลี่ยงการจ่ายค่าบริการทิป ค่าเครื่องดื่มหรือค่าใช้จ่ายอื่น ๆ เป็นต้น<img class="image-style-align-left" src="https://files-website.ditp.go.th/uploads/image_e20bebf098.png" alt="image.png" srcset="https://files-website.ditp.go.th/uploads/thumbnail_image_e20bebf098.png 221w, https://files-website.ditp.go.th/uploads/small_image_e20bebf098.png 500w" sizes="100vw" width="500" uploadprocessed="true">&nbsp;นอกจากนั้น ผลการสำรวจข้อมูลจากผู้ประกอบการร้านอาหารโดยตรง ระบุว่า ปัจจุบันร้อยละ&nbsp;41 ของร้านอาหารดำเนินงานขาดทุนหรือใกล้เคียงการทำกำไรน้อยมาก แต่ยังพยายามรักษาราคาสินค้าให้ต่ำ เพราะทราบว่าลูกค้ากำลังควบคุมงบประมาณ ขณะเดียวกัน เพื่อรักษาธุรกิจตนเองให้อยู่รอดในช่วงเวลายากลำบากนี้ด้านคุณเคลลี่ ฮิกกินสัน ประธานและซีอีโอองค์กร&nbsp;Restaurants Canada เห็นพ้องกับผลสำรวจว่า ปัจจุบันชาวแคนาดากำลังเผชิญความท้าทายกับความสามารถในการจับจ่ายสินค้าและบริการ ซึ่งก็หมายถึง การลดการใช้จ่ายกับบริการร้านอาหารลงไปด้วย ทั้งนี้ องค์กรพยายามเรียกร้องในภาครัฐเข้ามามีส่วนในการช่วยเหลือผู้ประกอบการ เช่นในอดีต ประชากรที่อาศัยในรัฐออนแทรีโอเคยเคยได้รับการยกเว้นภาษี GST/HST สำหรับการใช้บริการมื้ออาหารภายในร้าน รวมไปถึงรายการอาหารและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บางประเภท เพื่อเป็นการกระตุ้นและแบ่งเบาภาระของผู้บริโภคเป็นระยะเวลานานกว่า 2 เดือน ซึ่งผลตอบรับแสดงออกมาว่า ได้มีผู้มาใช้บริการธุรกิจร้านอาหารเพิ่มขึ้น&nbsp;คุณเคลลี่ ยังมองว่า ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจที่ชาวแคนาดากำลังเผชิญค่าครองชีพสูง การเรียกเก็บภาษีจากอาหารถือเป็นนโยบายสาธารณะที่ไม่เหมาะสม เพราะย่อมส่งกระทบต่อราคาสินค้าสูงขึ้น และอาจซ้ำเติมความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจเช่นกัน&nbsp;ขณะเดียวกัน จากพฤติกรรมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่น้อยลง ส่งผลให้รายได้ยอดจำหน่ายในร้านอาหารปรับลดลงเช่นกัน โดยผู้ค้าปลีกทั่วประเทศแสดงยอดขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ลดลงร้อยละ 10.6 ในช่วงเดือนตุลาคมที่ผ่านมา นอกจากนั้น ค่าทิปการบริการร้านอาหารในแคนาดา ได้กลายเป็นประเด็นที่คนจำนวนมากรู้สึกว่า คิดเป็นยอดสูงกว่าในอดีตมากเกินไป หลายร้านกำหนดค่าทิปขั้นต่ำบนจอที่ปรากฎเครื่องชำระเงินสูงถึง 18% ถึง 30% เดิมเพียง 10% ถึง 18% รวมไปถึงการกำหนดค่าทิปในร้านอาหาร&nbsp;Fast food หรือการซื้อเครื่องดื่มเพียงเล็กๆ น้อยๆ จนทำให้ผู้บริโภคเหมือนถูกบังคับให้จ่ายทิปอยู่ตลอดเวลา และลดการใช้บริการร้านอาหารลงไป ซึ่งในภาพรวม หากแนวโน้มนี้ยังดำเนินต่อไป จำนวนร้านอาหารในแคนาดาอาจลดลงอย่างมีนัยสำคัญในไม่กี่ปีข้างหน้าความเห็น/ข้อเสนอแนะสคต. ภาคธุรกิจร้านอาหารในแคนาดากำลังเผชิญแรงกดดันจากต้นทุนการดำเนินงานที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกัน ผู้บริโภคมีพฤติกรรมระมัดระวังการใช้จ่ายมากขึ้น ส่งผลให้การรับประทานอาหารนอกบ้านลดลง สำหรับร้านอาหารไทยซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบการรายย่อยและพึ่งพาวัตถุดิบนำเข้า จึงมีความเปราะบางสูงกว่าค่าเฉลี่ยของตลาด หากไม่ปรับตัวอาจได้รับผลกระทบต่อความสามารถในการแข่งขันและการอยู่รอดในระยะกลางถึงระยะยาว ทั้งนี้ รูปแบบการปรับตัว อาจรวมไปถึงปรับเมนูให้สอดคล้องกับพฤติกรรมเน้นความคุ้มค่ามากกว่าความหรู ปรับเปลี่ยนหรือพัฒนารายการอาหารเพื่อรักษาปริมาณลูกค้า ใช้เทคโนโลยีช่วยลดค่าแรง ใช้วัตถุดิบท้องถิ่นทดแทนบางรายการ เพื่อความสามารถในการรักษาธุรกิจได้ต่อไปที่มา: <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://globalnews.ca/news/11606618/closing-restaurants-canada-2026/">https://globalnews.ca/news/11606618/closing-restaurants-canada-2026/</a>&nbsp;

แคนาดา (Canada)

medium_closed-sign-retail.jpg

small_closed-sign-retail.jpg

thumbnail_closed-sign-retail.jpg

closed-sign-retail.jpg

สคต. ณ นครแวนคูเวอร์ (แคนาดา) (TTC, Vancouver (Canada))

อุตสาหกรรมร้านอาหารในแคนาดาเผชิญแรงกดดัน คาดปิดตัว 4,000 แห่งในปี 2026