เปรูแหล่งผลิตทองคำสำคัญของโลก

เปรูผลิตทองคำคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 3.7 ของการผลิตทองคำทั่วโลก หรือคิดเป็นปริมาณ 136.9 เมตริกตัน (MT) ของการผลิตทองคำทั่วโลกในปี 2567 ซึ่งจัดอยู่ในอันดับที่ 9 ของประเทศผู้ผลิตทองคำสูงที่สุดในโลก อย่างไรก็ดี โลหะที่มูลค่าสูงยังคงมีปริมาณการส่งออกที่จำกัด โดยปริมาณการส่งออกทองคำของเปรูคิดเป็นมูลค่า 188 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 0.15 ของการส่งออกทองคำโลก (มูลค่าการส่งออก FOB) ซึ่งจัดอยู่ในอันดับที่ 37 ของประเทศผู้ส่งออกทองคำ ในขณะที่ ความต้องการทองคำทั่วโลกมีมูลค่าอยู่ที่ 122,177 ล้านเหรียญสหรัฐ ตามข้อมูลของสมาคมผู้ส่งออกของเปรู (Adex)

ประเทศผู้ผลิตทองคำมากที่สุดในโลก ได้แก่ จีน (380.2 MT) รัสเซีย (330 MT) ออสเตรเลีย (284 MT) แคนาดา (202.1 MT) สหรัฐอเมริกา (158 MT) กานา (140.6 MT) เม็กซิโก (140.3 MT) อินโดนีเซีย (140.1 MT) อุซเบกิสถาน (129.1 MT) ตามลำดับ โดยประเทศผู้ส่งออกเครื่องประดับทองคำมากที่สุด ได้แก่ อิตาลี สวิตเซอร์แลนด์ อินเดีย จีน สหรัฐอเมริกา ฮ่องกง ตุรกี ฝรั่งเศส อินโดนีเซีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โบลิเวีย ตามลำดับ 

          ในส่วนของโลหะเงิน เปรูเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่ 3 ของโลก คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 13.7 ของการผลิตโลหะเงินทั่วโลก หรือคิดเป็นปริมาณที่ 108 เมตริกตัน (MT) รองจากเม็กซิโก และจีน ในขณะที่ประเทศผู้ผลิตโลหะเงินรายใหญ่รองจากเปรู ได้แก่ โบลิเวีย ชิลี โปแลนด์ รัสเซีย และออสเตรเลีย ตามลำดับ อย่างไรก็ดี เปรูมีการส่งออกโลหะเงินอยู่ในลำดับที่ 48 ของโลก (ร้อยละ 0.05 ของการส่งของโลหะเงินโลก) หรือคิดเป็นมูลค่าประมาณ 4 ล้านเหรียญสหรัฐ โลก (มูลค่าการส่งออก FOB)  

          จากข้อมูลรายงานการจ้างงานที่เกี่ยวข้องกับการส่งออก เดือนกรกฎาคม 2568 ของศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจโลก (Center for Global Economics and Business Research: CIEN-ADEX) พบว่า การจ้างงานในอุตสาหกรรมเครื่องประดับของเปรู ระหว่างเดือนสิงหาคม 2567 – กรกฎาคม 2568  มีจำนวน 1,148 ตำแหน่ง มีจำนวนลดลงจาก 1,292 ตำแหน่ง หรือลดลงคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 6.2 เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อนหน้า โดยเปรูส่งออกเครื่องประดับไปยัง 51 ประเทศ ในปี 2567 หรือคิดเป็นมูลค่า 197 ล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งตลาดสำคัญ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา เม็กซิโก สเปน ชิลี แคนาดา[1] จากข้อมูลสถิติของ Datasur พบว่าในปี 2567 ตลาดเป้าหมายสำคัญในการส่งออกทองคำ (พิกัดศุลกากร 710811000 – 7108120000) ของเปรู ได้แก่ อินเดีย แคนาดา และสวิตเซอร์แลนด์ ตามลำดับ และตลาดเป้าหมายสำคัญในการส่งออกโลหะเงิน (พิกัดศุลกากร 710611000 – 7106920000) ได้แก่ สวิตเซอร์แลนด์ บราซิล และแคนาดา ตามลำดับ 

บทวิเคราะห์ / ความเห็นของ สคต. ณ กรุงซันติอาโก

          เปรูเป็นผู้ผลิตทองคำในอันดับต้นของโลก หรือมีสัดส่วนการผลิตร้อยละ 3 ของทองคำทั่วโลกในปี 2568 ซึ่งแคว้นที่มีเหมืองแร่ทองคำ ได้แก่  Cajamarca, La Libertad และ Arequipa โดยการผลิตทองคำของเปรูมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง และได้รับการส่งเสริมและสนับสนุนการดำเนินการทั้งจากภาครัฐบาลและเอกชน ทั้งนี้ เปรูเป็นผู้ผลิตโลหะเงินมากเป็นอันดับที่ 3 ของโลก ในปี 2567 หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 13.7 ของโลหะเงินที่ผลิตได้ทั้งโลก โดยเปรูเน้นการส่งออกทองคำและเงิน เนื่องจากได้ผลประโยชน์ด้านกำไรมากกว่าการขายในประเทศ เนื่องจากผู้ผลิตไม่สามารถขอคืนภาษีจากการขาย (IGV) ที่อัตราร้อยละ 18 ที่จ่ายจากการซื้อและบริการการผลิต โดยการขายทองคำและเงินในประเทศได้รับการยกเว้นภาษีดังกล่าว ในทางกลับกัน ผู้ผลิตสามารถขอคืนภาษีดังกล่าวได้หากมีการส่งออกไปยังต่างประเทศ นอกจากนี้ โลหะเงินที่ใช้ในการผลิตเครื่องประดับในท้องถิ่นส่วนใหญ่มาจากผู้ผลิตรายย่อย และผู้ผลิตนอกระบบ (ไม่ใช่เหมืองแร่เงินที่เป็นทางการ) ซึ่งปัจจัยดังกล่าวส่งผลต่อการจำกัดขนาดการผลิตเครื่องประดับเงินในประเทศที่ใช้โลหะเงินท้องถิ่นในการผลิต[1] ทำให้เปรูมีการนำเข้าเครื่องประดับจากทองคำและเงิน 

          จากข้อมูลในตารางที่ 1 พบว่าเปรูนำเข้าเครื่องประดับอัญมณีและส่วนที่ทำจากโลหะมูลค่าสูง (พิกัดศุลกากร 7113) จากไทยมากเป็นลำดับที่ 1 ด้วยมูลค่า 5.03 ล้านเหรียญสหรัฐ รองลงไปคือ นำเข้าจากอิตาลี สหรัฐอเมริกา จีน สเปน บราซิล โคลอมเบีย อินเดีย ปานามา ฮ่องกง ตามลำดับ โดยทั้งไทยและอิตาลีมีส่วนแบ่งตลาดเครื่องประดับในเปรูมากกว่าร้อยละ 50 ทั้งนี้ เปรูนำเข้าเครื่องประดับเงินจากไทยเป็นลำดับที่ 1 ด้วยมูลค่า 4.98 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือมีส่วนแบ่งตลาดเครื่องประดับเงินในเปรูคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 52.76 

ประเทศไทยมีการทำเหมืองแร่ทองคำน้อยมาก แต่เน้นการผลิตและส่งออกเครื่องประดับทั้งจากทองคำและเงิน โดยวัตถุดิบในการผลิตสินค้าเครื่องประดับทองนั้นไทยนำเข้าจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ฮ่องกง และสิงคโปร์ ตามลำดับ และวัตถุดิบในการผลิตสินค้าเครื่องประดับเงิน ไทยนำเข้าจากประเทศจีน สวิตเซอร์แลนด์ และเกาหลีใต้ ตามลำดับ ดังนั้น เปรูและไทยสามารถสร้างประโยชน์ทางการค้าจากจุดแข็งของแต่ละประเทศ โดยไทยสามารถเพิ่มการนำเข้าทองคำและเงินจากเปรู เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตเครื่องประดับ ซึ่งวัตถุดิบดังกล่าวได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีในการส่งออกและนำเข้าภายใต้ความตกลงว่าด้วยการเป็นหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจที่ใกล้ชิดยิ่งขึ้น

ตารางที่ 1: การนำเข้าเครื่องประดับของเปรูตามถิ่นกำเนิด 10 ประเทศแรก ในปี 2567 (พิกัดศุลกากร 7113)

ที่มา: www.datasur.com 

ประเทศไทยและเปรูมีความคล้ายคลึงกันในด้านความสามารถในการผลิตเครื่องประดับ โดยเฉพาะเครื่องประดับเงิน ซึ่งเครื่องประดับเงินของไทยและเปรูเป็นที่รู้จักและยอมรับในตลาดโลกด้านคุณภาพ การออกแบบและความหลากหลาย อย่างไรก็ดี เครื่องประดับเงินของเปรูมีการออกแบบที่เน้นเอกลักษณ์ของชนพื้นเมืองในประเทศ และตลาดเครื่องประดับของเปรูยังคงจำกัดอยู่ในเฉพาะภูมิภาคลาตินอเมริกา ในขณะที่สินค้าเครื่องประดับเงินของไทยมีโอกาสและสามารถเข้าสู่ตลาดในหลายภูมิภาค นอกจากนี้ จากข้อมูลของสถาบันวิจัยและพัฒนาอัญมณีและเครื่องประดับแห่งชาติ (องค์กรมหาชน) พบว่าในช่วงเดือนมกราคม - กรกฎาคม 2568 การส่งออกสินค้าเครื่องประดับทองและเครื่องประดับเงินของไทยมีการขยายตัวเพิ่มขึ้นร้อยละ 12.19 และ 38.52 ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อนหน้า โดยตลาดส่งออกสำคัญสำหรับสินค้าอัญมณีและเครื่องประดับของไทย ได้แก่ สหรัฐอเมริกา เยอรมนี สหราชอาณาจักร สวิตเซอร์แลนด์ ตามลำดับ 

          หากพิจารณาโอกาสสำหรับสินค้าอัญมณีและเครื่องประดับของไทย พบว่า ความต้องการสินค้าดังกล่าวในตลาดโลกมีแนวโน้มสูงขึ้น โดยเฉพาะตลาดสหรัฐอเมริกา ซึ่งไทยสามารถเพิ่มส่วนแบ่งตลาด แม้จะได้รับการจัดเก็บภาษีเพิ่มขึ้นจากเดิมอีกร้อยละ 19 แต่ยังคงมีอัตราที่น้อยกว่าคู่แข่งสำคัญ เช่น จีน และอินเดีย ทำให้ต้นทุนสินค้าสินค้าอัญมณีและเครื่องประดับของไทยน้อยกว่า และได้เปรียบด้านการแข่งขัน ส่งผลให้ภาพรวมการส่งออกสินค้าอัญมณีและเครื่องประดับของไทยเพิ่มขึ้น 

______________________________

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ กรุงซันติอาโก

พฤศจิกายน 2568